راه های گذر از بحران

 

 

یدالله اسلامی

 

دراین که شرایط بحرانی است تردیدی نیست

بازی با واژه ها وتعاریف هم این امررا دگرگون نخواهد کرد

همه از نارسایی ها و تنگناها ودشواری ها وکاستی ها سخن گفته اند اما راه حل چیست ؟

۱- پذیرش بحران

برای حل یک مشکل بایستی نخست وجود مشکل را پذیرفت

و دست ازفرافکنی وانکار برداشت .

انکار بحران گره ای ازمشکل باز نخواهد کرد .

مردم همه دراین که بحران ها

فراگیر وهمه گستر هستند با خبر هستند و این امر را پذیرفته اند

وانکار این بحران ها از سوی اداره کنندگان کشور

بیشتر به بی اعتمادی منجر می شود تا باور به نبودن بحران .

۲- مسئولیت پذیری

نمی توان دراین شرایط دشوار شانه از زیر بار مسئولیت خالی کرد .

تناسب قدرت ومسئولیت موضوع مهمی است

که سالها به فراموشی سپرده شده است .

نمی توان با نسبت دادن نارسایی ها به دیگران

ونپذیرفتن سهم در بروز نارسایی ها اقدام مناسبی برای حل مشکل انجام داد .

۳- اعتماد سازی 

از نارسایی های اجتماعی وسیاسی کنونی

بحران اعتماد بین مردم و حاکمیت است .

گسترده این بی اعتمادی به کاستی اعتماد بین مردم هم منجر شده است .

یافتن راه های اجرایی درراستای زمینه سازی افزایش اعتماد همگانی گام نخستی است

که بایستی به سرعت ودقت برداشته شود .

۴-گفتگوی ملی

ایجاد فضای مناسب برای گفتگوهای بدون واسطه

بین کنشگران سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و دست اندرکاران اداره کشور

و تدوین برنامه های راهبردی متکی

برخرد جمعی برای گذر ازبحران امری اساسی است

۵- همبستگی ملی

توجه به همه موارد پیش گفته زمینه ساز همبستگی ملی است .

همه مواردی که به این همدلی وهماهنگی آسیب وارد کرده است

بایستی به سرعت وبه روشنی حل وفصل شود .

دراین سالها اقداماتی صورت گرفته است که

به شدت زمینه همبستگی اجتماعی را دچار خدشه کرده است

اگر موارد بالا به خوبی مورد بازخوانی قرار گیرد

و به آن پرداخته شود می توان نسبت به اجرای برخی اقدامات مطالبی را مطرح کرد .

حاکمیت بایستی به خواسته های مردمی توجه بیشتر داشته

و در زمینه های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی گشایش هایی را ایجاد نماید .

الف : پاسخگویی

حاکمیت اعم از رهبری

وسایر مقامات پاسخگویی را به عنوان راه کاری ساده وعملی

مبنای رفتار خویش قرار دهند

و این نشانه ای از مسئولیت پذیری و تلاش برای

حل مشکلات پایه ای و اساسی خواهد بود

ب- پذیرش اشتباه 

برخی سیاستگذاری و تصمیم ها واقدامات اشتباه بوده است

وآن چه امروز شاهد آن هستیم

پیامد این اشتباهات است .

بزرگترین اشتباه وخطا نپذیرفتن اشتباه است .

گام درست در راه اصلاح کاستی ها پذیرش خطاها است

پ- شایسته سالاری

خانه تکانی نهادهای عمومی و دولتی

و شایسته گزینی امری فوری و نیازی جدی است .

همه ارکان قدرت بایستی چابک سازی شوند .

بدون این اقدام نمی توان با شرایط دشوار رو به رو شده ویا از بحران گذر کرد .

ت- آزادی همه زندانیان سیاسی وعقیدتی

و برداشتن حصرها و بندها واستفاده از توان ملی

برای حل مشکلات فرصت سازی مهمی است

که لازم است جایگزین فرصت سوزی های بی شمار گردد

می شود با شکل دهی گروه های کاری

و استفاده از کارشناسان حوزه های گوناگون

و بهره گیری از توان نیروهای ملی و کارشناسان دلسوز

روش های اجرایی مناسب را طراحی وبه مرحله اجرا گذاشت

واین نیازی است که هر چه دیرتر به ان پرداخته شود

زیان های انباشته ان بیشتر خواهد شد .

تغییر دربرخی سیاست های داخلی وخارجی

ونحوه هزینه کرد منابع محدود مالی دیگر امری اجباری است نه اختیاری .

 

 

نگام ، ناگفته های ایران ما