وضعیت کشورها در طی این ۴۰ سال

 

 

کانال تحلیلی زمانه

 

کارگران ژاپنی در تهران مشغول به کار هستند …

این زیرنویس عکسی‌ست که در سال‌ ١٣۵۴

در یکی از روزنامه های ایران چاپ شده

اما خوب چرخ روزگار چرخید و کار به جایی رسید که

ژاپنی‌ها حتی برای پذیرش کارگران ایرانی هزار شرط و شروط میگذارند

ژاپن اما تنها کشوری نیست که در طول ۴٠ سال اخیر

به اندازۀ چهل هزار سال نوری از ما پیشی گرفته است

زمانی که ایرانی‌ها در کارخانه ایران ناسیونال

در کار تولید و مونتاژ پیکان بودند مردم کره جنوبی در کارخانه کیا

دلشان به تولید دوچرخه خوش بود

اما امروز همان کره و همان کیا ، خودروهایی میسازد که در بازارهای آمریکا به فروش میرسد

میگویند که سود خالص دو شرکت ال‌جی و سامسونگ کره از کل فروش نفت ایران بالاتر است !!

تا همین ۴۰ سال پیش چین هم حرفی برای گفتن نداشت

و کشوری بود فقیر ، پرجمعیت ، هر لحظه در آستانۀ مصیبتی تازه‌

اما چین بدبخت دیروز ، امروز به جایی رسیده که

از سوزن خیاطی تا ماهواره را میسازد

و ما هم دلمان خوش است که از درون لپ‌لپ‌هایی که برای بچه‌ها میخریم ک

دام یک از اسباب بازی های چینی درمی آید …

چینی‌ها تا همین سه چهار دهه پیش حتی یک کیلومتر اتوبان نداشتند

و اینک یکی از بزرگترین شبکه های بزرگراهی دنیا متعلق به چین است

مالزی هم ماجرایی مشابه دارد

٢۵ سال پیش که دکتر ماهاتیر محمد مطب خود در آمریکا را

به مقصد دفتر نخست وزیری مالزی ترک کرد

روی تابلوی کوچکی بر در مطبش نوشت : د

کتر برای معالجه به کشورش رفته و به زودی بازمیگردد …

و به زودی هم برگشت زیرا برای رساندن کشوری که

اکثر از مردمانش بالای درخت‌ زندگی میکردند به

آنجایی که هم اکنون هست تنها ٢۵ سال تلاش و برنامه‌ریزی کافی بود

که مالزیایی‌ها و معمار کشور نوین شان توانستند به آن دست یابند

امارات_متحده هم نمونه‌ای دیگر است

امارات هر چند کشوری صنعتی که

دارای فناوری‌های خاص خود باشد نیست

اما شیوخ عرب توانستند در کوتاه زمانی

یک صحرای لم یزرع را به یکی از مراکز بزرگ تجاری – توریستی جهان تبدیل کنند

یکی از ایرانیانی که از ده‌ها سال پیش

در دوبی قهوه‌خانه داشت و هنوز هم دارد تعریف میکرد که

تا ٣۵ سال پیش اهالی دوبی کنار ساحل می‌رفتند

و به دریا نگاه میکردند تا ببینند لنج‌های ایرانی

کی از راه میرسند تا برایشان آب شیرین بیاورند … ولی امروز !!

ادامه دادن این فهرست کار چندان مشکلی نیست

و افزودن نام کشورهای دیگری مثل هند، ترکیه، سنگاپور و آذربایجان و ارمنستان و …

چیزی جز حسرت بیشتر به دنبال نخواهد داشت …

ما هم در این میان یا واقعا نمی‌فهمیم یا خود را به نفهمی زده‌ایم

و هنوز در بحث‌های کلان هم به اجماع نرسیده‌ایم

هنوز بر سر این دعواست که اقتصادمان چه الگویی داشته باشد

هنوز بعد از ۴٠ سال حکومتداری

در تعریف جمهوریت و اسلامیت بحث و جدل میکنیم

که درباره نقش و میزان مداخله حکومت در زندگی فردی افراد اختلاف نظر داریم

هنوز در پیچ سنت و مدرنیته گیر کرده‌ایم و همایش برگزار میکنیم ..ـ

شاید در شرایط فعلی گفتن چنین حرفی البته بیشتر به جک شباهت داشته باشد ولی

باور کنید ما هم می‌توانیم اگر بخواهیم.

 

 

نگام ، ناگفته های ایران ما

 

 

✍️ دیدگاه شما 🙏