حسین ( ع ) اصلاح گری که تسلیم نشدن در برابر ظلم و زور وفساد زا به ما آموخت

 

ایراندخت فرخ پور

 

از آنجا که دین و مذهب نیز همچون دیگر دستاوردهای فرهنگ وتمدن بشر ی

در مسیر تاریخ راه کمال وترقی را طی کرده

بنابراین درمسیر تکامل انسانهایی بوده اند

که با تفکر و اندیشه و رفتار متعالی خود

آن را آبیاری و تیمار کرده اند

و نیز هر زمان که انحطاط و واپس گرایی

سدی در مسیر انسانیت می شد

افراد محیی دین، احیاگری می کردند

فارغ از نقش قدسی و باوری که حسین(ع) نزد شیعه دارد

از نظر تاریخی حسین یک احیاگر و حیاتبخش معنوی و اجتماعی است

اتفاق آراء مورخان اینست که :

بعد از وفات پیامبر و تسلط معاویه بر حکومت

تغییرات زیادی بوجود آمد

بطوریکه این تغییرات معنویت دین و عدالت اجتماعی

ناشی از دین محوری را بکلی دگرگون کرد

و اگر همان روال تداوم پیدا می کرد

از دین و معنویت چیزی بجا نمی ماند به جز تعصب و نژاد پرستی

نپذیرفتن بیعت با یزید صرفا یک حرکت سیاسی نیست

که بتوان به تحلیل سیاسی از آن بسنده کرد

حسین(ع) احیاگر و مصلحی است که در یکی از دشوارترین مراحل تاریخی

راهی جدید پیش روی انسان می گشاید

و طرز جدیدی از نگرش و اعتقاد را

که با نگاه حاکمان اموی یکسان نیست

به مثابه طرحی نو در می اندازد

وآن راه تداوم انسانیت و ارج نهادن به اختیار و انتخاب انسان است

که نتیجه و حاصل آن سقوط تفکر تسلیم بی چون وچرا

در برابر حکومت وخدایگان پنداری

و همراهی نکردن و تسلیم نشدن

در برابر ظلم و زور وفساد است

 

نگام ، ناگفته های ایران ما