تشکیلات موازی دست کیست؟

 

 

حسن عظیمی

 

در دیدار چند روز پیش نمایندگان خبرگان رهبری که هر ساله با وی انجام می شود

رهبری به نکته بسیار مهمی اشاره کرد که دغدغه خاطر سالیان دراز

نخبگان و منتقدان وضع موجود است.

نکته این که: “ایجاد تشکیلات موازی با دولت به صلاح نیست ”

جمله ای که دیر گفته شده اما غنیمت است،

یک سوال در پی دارد و آن اینکه تشکیلات وسیع موازی با دولت

تحت نظر چه کسی جز رهبری است؟

اصلا به جز نهاد قدرتمند رهبری، فرد حقیقی یا حقوقی دیگری

چنین اختیار و جرأتی دارد که تشکیلات موازی با دولت تشکل دهد؟!

بنابراین برای بر زمین نماندن این سخنِ بجایِ رهبری:

 

۱.سپاه پاسداران که در زمینه های مختلف غیر سازمان رزم،

مانند امور اقتصادی ، صادرات و واردات، بانکداری، فرهنگی وسیاسی و…

فعالیت داشته و کارهای موازی انجام می دهد، به پادگان باز گردد.

 

۲.وزارت اطلاعات بر اساس قانون اساسی نیروی امنیتی

و به قولی پلیس مخفی کشور شناخته شده است.

سازمان اطلاعات سپاه با ایجاد چتر وسیع امنیتی،

در حوزه های مأموریت وزارت اطلاعات، وارد می شود.

این سازمان به موازی کاری در بخش های مهم به ویژه ضد جاسوسی مشغول است.

 

۳.در بخش های فرهنگی چندین نهاد زیر نظر رهبری به فعالیت ناهمگون مشغولند.

نتیجه تداخل و موازی کاری این نهادها با وزارت ارشاد دولت،

آشفتگی بازار امور فرهنگی، نبود بازده کارهای فرهنگی

در این ۴۰ سال علی رغم صرف بودجه های هنگفت.

مشخص نیست علی رغم صرف بودجه های کلان توسط نهادهای موازی،

هجمه ها در باب شکست امور فرهنگی چرا همیشه به دولت برگردانده می شود؟!

 

۴.وزرای دولت بر اساس قانون باید توسط رئیس جمهور انتخاب

و به مجلس برای رأی اعتماد معرفی شوند.

معروف است که برخی از وزرا باید با نظر مثبت رهبری به مجلس معرفی شوند.

اگر چنین باشد، این موازی کاری محسوب می شود.

 

۵.نمایندگان خبرگان رهبری هر ساله در یک اقدام غیر مسئولانه

و با نسیان وظیفه خویش که نظارت بر رهبری است، بر دولت خرده می گیرند.

نظارت بر دولت گرچه وظیفه هر فرد از افراد جامعه است

اما نهادهای حقوقی مثل مجلس خبرگان بهتر است

امر نظارت بر دولت که سازوکارهای مشخص شده دارد را

بی خیال شده به وظیفه دیگران موازی کاری نکنند!

 

۶. در سیاست خارجی ما یک ظریف، یک ولایتی و یک قاسم سلیمانی داریم.

علی رغم همه بده بستان ها و شعارها که هر یک ابراز می دارند

فعالیت های آنان در بعد خارجی موازی کاری محسوب می شود.

در حالی که وزارت خارجه برای این امر در قانون تعریف شده است،

فعالیت های متداخل و موازی این سه ضلع مثلث،

ناکارآمدی سیاست خارجی را رقم می زند.

امیدواریم صاحبان بصیرت که دل در گرو زمین نماندن منویات رهبری دارند،

به سخن و اظهار نظر او توجه عملی داشته باشند

و خود را فدای مصالح ملی نمایند

و نه مصالح ملی را فدای امیال و منافع خویش

 

 

نگام ، ناگفته های ایران ما