عفو عمومی راهکار ایجاد تفاهم ملی در سطح بین الملل

نگام،سیاسی _عفو عمومی در مجلس بحث بر سر چیزی درحدود ۲ هزار میلیارد سرمایه ایرانیان مقیم خارج از کشور است و ما باید برای بازگشت این سرمایه‌ها تلاش کنیم.

 

میثم بازیاری

 

مصطفی کواکبیان در سرمقاله ای در روزنامه اعتماد، نوشته است: چرایی دنبال کردن بحث عفو عمومی مساله مهمی است که اگر مخالفان به آن توجه کنند از میزان مخالفت‌شان کاسته خواهد شد. عفو عمومی در مجلس بحث بر سر چیزی درحدود ۲ هزار میلیارد سرمایه ایرانیان مقیم خارج از کشور است و ما باید برای بازگشت این سرمایه‌ها تلاش کنیم. اگرچه بحثی درمورد مسائل امنیتی نیست و اگر کسی مرتکب تخلفی شده یا به عنوان مثال اقدامی در راستای براندازی و خصومت علیه مردم کشور داشته، مورد حمایت این طرح نیست. ما به‌دنبال عفو عمومی از موضع عزت هستیم، نه از موضع ترس.

ما می‌خواهیم از تاثیرگذاری بهانه‌جویی‌ها در مباحث حقوق بشری ممانعت کنیم. در حال حاضر عدم توجیه برخی نمایندگان مخالف منجر به عدم تصویب فوریت این طرح شده؛ متاسفانه نمایندگان مخالف از دیدگاهی مخالفت می‌کردند که چندان ارتباطی به محتوای طرح نداشت، آن‌چنان که در صحن شاهد بودیم، مثلا یکی از مخالفان به حادثه تروریستی اهواز اشاره کرد و گفت که چون استکبار جهانی به‌دنبال ایجاد ناامنی در کشور است، نباید این طرح تصویب شود. اما این طرح ربطی به استکبار جهانی ندارد. تروریسم کوری که در اهواز اتفاق افتاد و به استکبار جهانی وصل است به‌طور قطع محکوم است .

ما امروز در شرایط بسیار حساسی به سر می‌بریم کسانی که مخالف این طرح هستند طوری صحبت می‌کنند که گویا ما می‌خواهیم امریکا را عفو کنیم.

بحث ما این است که برای افزایش اقتدار نظام جمهوری اسلامی و برای افزایش اعتماد عمومی و برای اینکه هرروز ما را متهم نکنند که در زندان‌های شما چه می‌گذرد این طرح مطرح شده است.

این طرح شامل محکومیت قصاص و کسانی که قصد براندازی نظام جمهوری اسلامی را داشته‌اند هم نمی‌شود. ما به دنبال ایجاد امنیت برای ایرانیانی هستیم که به وطن خویش علاقه دارند و هیچگاه خیانتی به منافع ملی ایران نکرده‌اند.

به گزارش خبرنگار پارلمانی خبرگزاری شبستان، در ادامه جلسه علنیروز یکشنبه یک مهر دوفوریت طرح عفو عمومی و تبدیل مجازات مطرح شد ک نمایندگان با ۱۰۶ رای موافق، ۷۸ رای مخالف و ۴ رای ممتنع از مجموع ۲۱۹ رای با دوفوریت این طرح مخالفت کردند. همچنین در ادامه یک فوریت آن به رای گذاشته شد که نمایندگان با یک فوریت آن نیز مخالفت کردند.

محمد کاظمی، نماینده مردم ملایر به عنوان یکی از طراحان این طرح گفت: در حال حاضر همه از شرایط فعلی زندان های کشور مطلع هستیم مشکلاتی که سازمان زندان ها برای نگهداری زندانی ها دارد عدیده است هر شهری چند برابر ظرفیتش زندانی نگه می دارد و هر سال شاهد این هستیم که رییس سازمان زندان ها خواستار افزایش بودجه این سازمان است.

وی تاکید کرد: عده ای از هموطنان ما بعد از انقلاب از ترس تحت تعقیب قرار گرفتن از کشور خارج شدند و مکررا علاقه مند برای بازگشت به کشور هستند ما می توانیم از علم و تخصص این افراد در کشور استفاده کنیم ولی آنها نگران هستند که به کشور برگردند مورد تعقیب قرار گیرند در حالی که هیچ شاکی نیز ندارند.

وی اظهار داشت: در حال حاضر تعدادی از افراد و دانشجویان ما که در تجمعات دی ماه و یا تجمعات صنفی حضور داشته اند در زندان ها هستند در حالی که این افراد هیچگونه اقدامات خرابکارانه ای انجام نداده اند و قطعا قرار گرفتن چند فرهنگی و دانشجو در زندان به صلاح کشور نیست./

کاظمی تصریح کرد: این طرح در راستای حل این مشکلات به وجود آمده ست البته باید توجه کنیم که بر اساس اصل ۱۱۰ قانون اساسی اعطای عفو محکومین از اختیارات رهبری است و در صورت تصویب این طرح باید معظم له نیز این اجازه را بدهند.

طرح مجدد عفو عمومی با ۵۰ امضا

 پروانه مافی؛ رئیس فراکسیون خانواده مجلس:طرح عفو عمومی در دستور کار مجلس قرار داشت که با مخالفت نمایندگان با یک فوریت آن به صورت عادی مورد بررسی قرار خواهد گرفت. در این ارتباط باید اذعان داشت این طرح از ابتدای صبح در دستور کار جلسه صحن نبود و نمایندگان از این طرح و رای‌گیری در ارتباط با آن اطلاعی نداشتند. از این رو برخی نمایندگان طبق معمول ممکن بود بیرون از صحن مجلس باشند. زمانی که برخی دوستان که رای نداده بودند پرسیده شد که چرا رای نداده‌اند؟ در پاسخ گفته شد که در چایخوری بوده و متوجه نشده‌اند که رای‌گیری در حال انجام است. برخی هم بیرون صحن بودند و تا زمانی که برسند رای‌گیری تمام شده بود. البته خود فرایند رای‌گیری بسیار مهم است. چراکه اولا باید مشخص باشد، یعنی در برخی موارد دستور کار صحن موارد معینی است اما بعد با موضوعات دیگر جابه‌جا می‌شود. طرح عفو عمومی موضوع مهمی بود که برخی از دوستان از رای‌گیری اطلاع نداشتند و یک فوریت آن با اختلاف خیلی کم، در حد ۲ یا ۳ رای تصویب نشد.
گرچه این مساله نیز راه حل دارد چون قانون اجازه می‌دهد که اگر ۵۰ نماینده این طرح را امضا کنند دوباره می‌توان این طرح را به صحن آورد و دو فوریت آن را به رای گذاشت. منتها همین آگاهی نمایندگان که بدانند چه مواردی در دستور وجود دارد و حتما در صحن علنی حضور داشته باشند نکته حساسی است و سرنوشت بسیاری از طرح‌ها را رقم می‌زند. برخی با نگاهی بدبینانه مطرح می‌کنند که شاید این طرح در زمانی مطرح شده که نمایندگان در صحن حضور نداشته باشند، تا طرح مورد نظر رای نیاورد، اما نمی‌توان به آسانی چنین قضاوتی داشت. واقعیت این است که همان موقع که طرح مطرح شد مشخص بود که قریب به اتفاق صندلی‌ها خالی است و…نمایندگان حضور ندارند و امکان رای‌آوری طرح زیاد نیست و می‌شد حدس زد که با این شرایط، به این طرح لطمه خواهد خورد. البته برخی از طرح‌ها معمولا به راحتی مورد تصویب قرار می‌گیرند؛ یعنی طرح‌هایی که معمولا نمایندگان از چند و چون آن خبر دارند، ضوابط و اهمیت آن را می‌دانند و حضور هم دارند آرای خوبی می‌آورد، اما گاهی اوقات نیز شرایط اینگونه رقم می‌خورد و طرح بدین صورت مورد مخالفت نمایندگان قرار می‌گیرد. حال برخی می‌توانند با نگاه بدبینانه مساله را جور دیگری تفسیر کنند، اما به دید نمایندگان این فرصتی بوده که از دست رفت. این انتظار از هیأت رئیسه وجود دارد که گاهی اوقات که دستور کار را جابه‌جا می‌کنند، حتما اول صبح این نکته را به اطلاع نمایندگان برسانند، یا در سایت مجلس قرار دهند. معمولا نمایندگان زمانی که وارد مجلس می‌شوند، سایت را چک می‌کنند و دستور را می‌بینند. لذا این کمترین توقع و انتظاری است که اگر هم ضرورتی برای تغییر در دستور کار وجود دارد، آن تغییر از ابتدای صبح صورت گیرد که چنین اشکالاتی در کار وارد نشود. گرچه باید اذعان داشت نمایندگان مجددا با ۵۰ امضا این موضوع را طرح می‌کنند و این آخرین تلاش است که ان‌شاءا… هیات رئیسه همه دوستان را مطلع کند و همه بدانند. نکته مهم اینکه رای نمایندگان هرچه که هست باید از روی آگاهی باشد، نه اینکه برخی عدم رای دهی خود را با بهانه‌های دیگر توجیه کنند. از این جهت باید زمان خود را تنظیم کنند که غافلگیر نشوند.