استراتژی رهبر واقع‌بینانه نیست

 

 

سعید برزین

 

 

روند موفق تحولات سیاسی و اقتصادی در کشورهای مختلف متفاوتند.

در برخی موارد اصلاحات اقتصادی اول است (تایلند، ترکیه، کره و چین).

اینحا حمایت نیروهای مسلح و بوروکراسی از اصلاحات ساختاری ضروری است

و موجب ثبات اجتماعی میشود،

وزمینه تغییرات سیاسی را فراهم میکند.

در برخی کشورها، اصلاحات سیاسی اول میاید (لهستان، سنگال، بلیوی).

اینجا مشکل دولت پیچیده‌تر است.

اگر اصلاحات سیاسی موفق باشند دولت “ماه عسلی” دارد

که اصلاحات اقتصادی را سریع اجرا کند.

همکاری گروهای ذینفع، یعنی نیروهای مسلح، اپوزیسیون، بخش خصوصی و جنبش کارگری، ضروری است.

سختر از همه تغییرات همزمان سیاسی و اقتصادی است (نیجریه).

اینجا، گروهای ذینفع، به خاطر منافع اقتصادی خود، تغییرات سیاسی را به چالش میکشند.

در ایران استراتژی رهبر تغییرات محدود اقتصادی، اصلاحات بالاجبار سیاسی،

و بدتر، “سیاست تهاجمی” خارجی است

که قدرت‌های خارجی را به دخالت دعوت میکند

 

 

نگام ، ناگفته های ایران ما