وجدان خواب آلود مسئولین و آرزوهای دنیایی “دنیا” که بر باد رفت

 

 

سهراب سهیلی

 

 

همین چند وقت پیش بود دختران شین آبادی در اثر آتش سوزی،

آن هم به علت استفاده از بخاری های نفتی، در آتش سوختند.

دو نفر از آنها فوت شدند و ۲۹ نفر دچار جراحت شدید شدند.

هنوز مردم اخبار روند بی سرانجام درمان دختران شین آبادی را دنبال می کردند

که “دنیا ویسی” دانش آموز سنندجی به علت ریزش دیوار مدرسه فوت کرد.

دنیا ویسی یک دنیا آرزو داشت تا در همین جهان آنها را ببیند.

دنیای کوچک و معصوم اما دنیا را نخواهد دید،

او نیز به پدران کرد کولبر کشته شده خود پیوست.

سرنوشت تراژیک دنیا دل هر دردمندی را باید به درد بیاورد؛

اما انسان در شگفت می ماند که چرا مسئولین ذره ای هم به فکر امنیت این کودکان نیستند.

نه دختران شین آبادی و نه دنیا، کولبر بودند و قاچاق بر؛

چرا باید اینطور مفت مرگ را ببینند؟

دنیای بی گناه در پی تحصیل علم بود،

او تازه سرود ماه مهر، ماه مهربان را خوانده بود.

او ۷ سال منتظر بود تا معلم و دوستان جدید را ببیند.

دنیا چه شوقی داشت برای رسیدن به مدرسه، و چه شوقی داشت برای بازگشت به خانه.

مادرش منتظر بود تا دنیا از معلم و از هم کلاسی هایش بگوید.

چطور باید می دانست دنیا نه در راه مدرسه بلکه در مدرسه می میرد؟

شاید اگر او در یک “کپر” خود ساخته درس می خواند الان زنده می ماند.

اما مسئولان کشور با مهندسی فوق العاده ضعیف و خائنانه خود نه پل می توانند بسازند و نه مدرسه.

بخاری این کشور آدم را می کشد،

دیوارش بر سر کودکان بیچاره فرو می ریزد،

پل اش نیز با کوچکترین بارانی تخریب می شود.

بی تردید مسئولین به شنیدن چنین اخباری “عادت” کرده اند

و ترک عادت هم موجب مرض است.

آنها نمی خواهند از مرض عادت و وجدان نا معذب و خواب، نجات پیدا کنند و بیدار شوند.

چرا که بیداری و هوشیاری و سلامتی مغز و وجدان آنها، سخت برایشان گران تمام می شود.

هوشیار بودن دشوار است،

باید جوابگو باشی،

باید امر و نهی بشنوی،

توبیخی دریافت کنی و اخراج شوی.

آری انسان هوشیار و با وجدان است که در معرض

“اخراج از سیستم بیمار” قرار می گیرد.

وگرنه انسان خواب آلود هرگز از این ” سیکل معیوب” اخراج نمی شود

و این سیکل ادامه خواهد داشت!

 

 

 

نگام،ناگفته های ایران ما

 

 

 

One thought on “وجدان خواب آلود مسئولین و آرزوهای دنیایی “دنیا” که بر باد رفت

✍️ دیدگاه شما 🙏