پروین بختیار نژاد ، تو چه غریبانه و مظلومانه از دار دنیا رفتی

 

 

راه سبز امید

همواره با رنج زندان و اسارت و غربت و دربدری

و درد بیماری آشنا بودی

و هیچ گاه از آن ها جدا نشدی

فرزندت را در زندان به دنیا آوردی

و شیر دادی و بزرگ کردی

در حالی که زندانیان سیاسی را گروه گروه به جوخه اعدام می سپردند

و در آخرین لحظات عمرت نیز

با رنج غربت و تنهایی و بیماری

و داغ دوری از عزیزانت از دنیا رفتی

در حالیکه بیدادگاه حاکمیت برایت حکم شش سال زندان نوشته بود

و دوستانت نیز پس از مرگت در حقت نارفیقی کردند

و اسرار خانوادگی ات را برای تسویه حساب های سیاسی جار زدند

و پا به حریم خصوصی زندگی ات گذاشتند

و صندوقچه اسرار دلت را به معرض تاراج عموم گذاشتند

ای نفس مطمئنه آرام و سبکبال

به سوی پروردگارت پر بگشا

و در بهشت جاودانش مسکن گزین.

روحت شاد.

خدایا او را در جوار رحمت واسعه خود مسکن و روزی ده.

آمین

 

 

 

نگام ، ناگفته های ایران ما

 

 

✍️ دیدگاه شما 🙏