تحصن به مثابه اعتراضی قانونی!

 

 

سهراب سهیلی

 

 

اعتصاب و تحصن صنوف مختلف همیشه به معنای براندازی نیست.

اگر حقت را ندادند، الزاما نباید دست به شورش زد.

تحصن معلمین از این دست اعتراض است.

۲۲مهر ماه شاهد تحصن سراسری معلمین بود.

صنف فرهنگی کشورمان خواستار ارتقای کیفی آموزش هستند.

آنها همچنین به وضعیت معاش خود اعتراض دارند.

حکومت که همیشه نگاه امنیتی به دانش و فرهنگ دارد

برخی از معلمان همچون اسماعیل عبدی را روانه زندان کرده است.

اعتصاب معلمان به مثابه سرمشقی برای جامعه خود نشان دهنده وضعیت وخیم سایر قشرهاست.

حاکمیمت اما تاکنون نتوانسته به مطالبات معلمان پاسخ دهد؛

همیشه با برچسب سیاسی زدن به معلم معترض صدای او را خفه می کند.

معلم چه چیز می خواهد جز یک محیط آرام برای تعلیم؟

آیا معلم با اعتراض خود در پی براندازی نظام است ؟

یا خواسته موجه و معقول خود را از نظام طلب می کند؟

تا کی می خواهیم نگاهمان به دانش چه در سطح مدارس و چه در سطح دانشگاه پادگانی باشد؟

تا کی بر رویه کنونی که سراسر غلط است پافشاری می کنیم؟

نه اعتصاب کارگران را بر می تابند و نه اعتصاب معلمین را !

آموزش و فرهنگ اگر اسیر و در قید دولت باشد

نه دولت می تواند رسالت خود را به انجام برساند و نه فرهنگ!

 

 

نگام،ناگفته های ایران ما