اپیدمی مرگبار مصرف مشروبات دست ساز

 

 

سهراب سهیلی

 

 

اخبار مشروبات الکلی دست ساز حاوی متانلول

چند روزیست که تیتر یک روزنامه های کشور شده است.

تازه ترین خبر حاکی از مرگ و مسمومیت چند شهروند اهل بندرعباس است.

پیش از این در سایر شهرها نیز مشروبات الکلی دست ساز

تعدادی را به کام مرگ و شمار بسیاری را روانه بیمارستان کرده بود.

چند نکته:

یک: باید عاملین سازنده این مشروبات چه در تهران، ناصرخسرو، چه در سایر شهرها شناسایی شوند

مرگ و انهدام صرف باند آن ها ، مشکل را حل نمی کند

گذشته از واکاوی روانی آنها ، باید به معضلات اجتماعی این پدیده نیز توجه کرد!

دوم: هر ممنوعیت اجتماعی، انسان را نه منع ، بلکه تشنه می کند.

بسیاری از جوانان به مصرف مشروبات الکلی دست ساز روی می آورند

مشروباتی که هیچ نظارتی در ساخت آنها وجود ندارد

زیرا آنها بهترین راه فرار از مشکلات اجتماعی را با روی آوردن به نوشیدن چنین مشروباتی می دانند

یا مصرف مواد مخدر صنعتی.

مردم به ویژه جونان نه تنها مصرف مشروبات الکلی را ترک نکرده اند

بلکه به راههای متفاوت تولید و مصرف این مشروبات بیش از پیش روی آورده اند.

حکومت باید آگاه باشد به مشکلات امکانی این نحوه رفتار خود.

اگر محتوا ( نوشیدن الکل در خانه ) را رها کند

و فرم ( عدم مصرف الکل در شهر ) را بچسبد

همین می تواند برای حاکمیت مشکلات بزرگی را سبب شود

چنانچه مرگ، نابینا شدن و بستری شدن تعداد قابل توجهی از مردم

در اثر مصرف مشروبات الکلی تقلبی

دولت به خصوص وزارت بهداشت را با چالش بسیار جدی روبه رو کرده است.

حوادث این چنینی بیشتر از هر کسی دامان دولت را آلوده می کنند

مرگ هر شهروند امتیاز منفی برای دولت محسوب می شود.

بنابراین منع کردن بهترین راه درمان نیست!

 

 

نگام،ناگفته های ایران ما