تعقیب قضایی برای دیگران آری، برای خود نه!

 

 

سهراب سهیلی

 

چند روزی است که قانون منع به کارگیری بازنشستگان در کشور سر و صدایی راه انداخته است!

خیلی ها باید میز ریاست را بگذراند و به خانه بروند!

شهردار تهران، افشانی، از جمله همین افراد است.

اکنون که این قانون همه گیر شده است، سازمان بازرسی کل کشور از تعقیب قضایی کسانی خبر می دهد

که با وجود بازنشسته بودن، هنوز در ادارات دولتی مشغول به کار هستند.

این قانون فرصت خیلی خوبی است که جوانان با انگیزه بسیاری جایگزین افراد کهنسال و باتجربه شوند.

اما نکته ای که این وضعیت جدی را طنزآلود می کند این است که افراد کهنسال بسیاری در راس نظام هستند

که با وجود آنکه سالها از سن بازنشستگی شان گذشته است، آنها همچنان با اقتدار تمام به میزهایشان چسبیده اند!

اکثر اعضای مجلس خبرگان، شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام

هرگز سر آن ندارند که جایشان را به دیگری بدهند؛

تنها کسی که قادر است آنها را مادام العمر بازنشسته کند، عزرائیل است!

که او هم گویا با آنها از سر دوستی درآمده است و نیت آن ندارد که به خانه هایشان سر بزند!

کمی پیش اندک امیدی مبنی بر جایگزینی نیروی نسبتا جوانی به جای آقای جنتی، بر دل ها جوانه زد

اما آن امید خیلی زود به ناامیدی تبدیل شد و مشارالیه خیلی زود به شدت تمام تکذیب کردند!

جهان عجیب ست! قانون می گذارند اما برای دیگران، نه برای خودشان!

 

نگام ، ناگفته های ایران ما