پیچیدگی سیستم قضایی ایران ؛ کسی نفهمید سکه های سلطان کجا رفت ؟!

 

 

سهراب سهیلی 

 

سیستم قضایی جمهوری اسلامی ایران با بکارگیری رسانه و دادگاه های فرمایشی

چنان عمل می کند که گویی هدفشان جز کشف حقیقت و اجرای عدالت نیست.

زمانی که اختلاس ۳۰۰ میلیاردی رسانه ای شد،

سیستم قضا شروع کرد به دستگیری عوامل آن؛

برخی را روانه زندان کرد

برخی را نیز به اعدام محکوم کرد.

مه آفرید خسروی از جمله کسانی بود که در این سیستم محکوم شناخته شد و اعدام شد.

برخی از دزدان ، آشکارا آن دوره از جمله خاوری موفق شدند از کشور بگریزند.

البته فرار از کشور با این سیستم اطلاعاتی کار ساده ای نیست؛

کسی با سوابق خاوری نمی تواند پول هنگفت بالا بکشد و به راحتی به کانادا برود.

در جریان آشوب ارزی اخیر در کشور نیز عده ای دستگیرشدند؛

و عده ای هم به اعدام محکوم شدند.

سلطان سکه که طبق گفته رسانه ها ۶۰۰۰ کیلو سکه طلا خریده بود، اعدام شد.

کسی هم نفهمید این آدم این همه سکه را چطور خرید

و الان این سکه ها کجا هستند.

این که خرید سکه جرم محسوب می شود یا نه بماند.

البته سیستم قضایی کشور ادعا دارد حمید مظلومین به جرم خرید سکه اعدام نشد،

بلکه جرم او چیزی غیر از خرید ۶ تن سکه بوده است.

این که جرم او چه بوده است هنوز معلوم نیست.

مه آفرید و سلطان سکه اعدام می شوند

تا نشان بدهند این نظام با مفسد فی الارض تعارف ندارد.

اعدام آنها را مرتب به جهانیان نشان می دهند

تا بگویند ما با مفسد اقتصادی برخورد قاطع می کنیم.

اما همین سیستم نمی تواند به پول های مردم بدبختی

که توسط خاوری و امثالهم به یغما برده شدند پاسخ دهد.

موسسه های مجازی که از بانک مرکزی مجوز گرفتند،

با بالاکشیدن میلیاردها تومان پول مردم نه پاسخگو هستند

و نه سیستم قضایی می خواهد از آنها پاسخی دریافت کند.

شفاف بودن رسانه ای در اعدام مه آفریدها

و عدم شفافیت در برخورد با امثال خاوری

این سیستم را پیچیده کرده است.

 

نگام ، ناگفته های ایران ما