ابعاد یک گفتگوی جنجالی از زاویه ای دیگر: جامعه ای با میلیون ها “فراستی و ظلی پور” / رضا امیری

 

 

چند روز پیش برنامه من و شما با اجرای آرش ظلی پور روی آنتن رفت و همانگونه که می شد حدس زد به جنجال نیز کشیده شد، اما این جنجال ابعاد گسترده ای به خود گرفت تا جایی که هنوز بعد از گذشت چند روز واکنش ها در فضای مجازی در بین مردم و شخصیت های مختلف همچنان ادامه دارد.
این مساله آن چنان مهم شده که حتی روزنامه کیهان نیز بر خود واجب می داند که هر روز مطلبی علیه مجری برنامه و حاشیه های رخ داده بنویسد.
جدا از اینکه در این برنامه که چه گفت و حق با چه کسی بود رفتارهایی در صدا و سیما کشور به نمایش گذاشته شد که متاسفانه نمودی کلی از وضعیت فرهنگی و اجتماعی جامعه ما است. بی ظرفیتی، خود بزرگ بینی، انتقاد ناپذیری، بی احترامی، ناتوانی در ایجاد گفتگویی به دور از توهین و تمسخر تنها گوشه ای از آفت های امروز جامعه ما است که فراستی و طلی پور چون آیینه ای آن را برای ما به نمایش گذاشتند.
آقای فراستی که همواره با الفاظ خود تمامی سینما از ستاره ای چون پرویز پرستویی گرفته تا محبوب نسل جوان محمدرضا گلزار را از دم تیغ گذرانده و خود را تنها عالم حوزه سینما می داند در آنتن زنده به راحتی به سلیقه مخاطبان یک فیلم توهین می کند و حتی در جواب مجری برنامه از این توهین با افتخار هم یاد می کند باید به عنوان یک منتقد سینمایی که تیغ بران انتقادش هم دامان همه را گرفته بداند که بالا بردن آستانه تحمل در برابر انتقاد کمترین انتظاری است که می توان از او داشت.
ایشان علاوه بر این نباید از این امر غافل شوند که خودبزرگ بینی و متهم کردن تمامی افرادی که مخالف نظر ما آرایی دارند به نادانی خود جلوه ای دیگر از جهالت است و هیچ انسان عالمی دست به چنین عملی نخواهد زد.
اما در نقطه مقابل آقای ظلی پور نیز نباید به عنوان یک مجری به خودش اجازه دهد که برای نقد فردی که از ابتدا با زاویه مقابل او قرار می گیرد خمیازه کشیدن یا مطرح کردن موضوعات سخیفی مثل ازدواج چند باره یا تمسخر پوشش او نه نقد و کوچک کردن طرف مقابل که بی ارزش کردن خود مخاطب سخن است.
ایشان به عنوان یک مجری نباید به خود اجازه می داد در مقام یک دشمن مقابل آقای فراستی بنشیند و به جای طرح سوال وارد مسائل دیگر شود را که مخاطب خود به خوبی از پاسخ های مهمان برنامه در مقام قضاوت می نشست.
این مجری جوان باید بیاموزد که گفتگو حتی با کسی که نظراتش زمین تا آسمان با ما متفاوت است و دل پری از رفتارهایش هم داریم باید در محیطی سالم و با رعایت ادب صورت پذیرد. در ضمن نباید فراموش کرد که انتقاد شغل آقای فراستی است هر چند که اشیان هم گاهی مرز باریک انتقاد و توهین را گم می کند.
در مجموع ظلی پور و فراستی امروز نماد رفتارهای همه ما بودند که آنقدر از تعامل و گفتگو دور شده ایم که تاب کوچکترین انتقادی از یکدیگر را نداشته و آنقدر با انتقاد بیگانه گشته ایم که به جای مطرح ساختن مباحث علمی و دقیق به کت و شلوار و شکل صورت طرف مقابل بند می نماییم.
نواندیش

✍️ دیدگاه شما 🙏