ترامپ شکست خورد اما ما هم پیروز نشدیم / یادداشت

✍️سید محمدهادی موسوی

دونالد ترامپ در حسرت یک تماس از تهران ماند. ترامپ تلاش داشت با خروج از برجام و اعمال مجدد تحریم‌ها، هم اوباما میراث را نابود و هم فعالیت‌های منطقه‌ای ایران را کنترل کند.

طی سه سال گذشته، شدیدترین تحریم‌های تاریخ، توسط دولت آمریکا بر مردم و دولت ایران اعمال شد تا بلکه با افزایش نارضایتی مردم، حاکمیت مجبور به مذاکره مجدد با ترامپ گردد.

در حقیقت تلاش ترامپ در خروج از برجام هم ناشی از عقده شخصی و عطش مذاکره او بود و هم کنترل فعالیتهای برون مرزی ایران به منظور حفاظت از منافع اعراب و اسرائیل.


در سمت دیگر اما استدلال مسئولان ما، این است که با وجود همه تلاشهای ترامپ جهت نابودی کامل برجام و رفت و آمد متعدد واسطه‌ها جهت مذاکره با دولت او، نه تنها برجام حفظ شد بلکه ایران نیز حسرت حتی یک تماس را بر دل ترامپ گذاشت. شاید ترامپ در هر دو هدف خود موفق نبود، اما شکست او به معنای پیروزی ما هم نیست.

ترامپ، عالیترین سردار ایرانی را ترور و ارشدترین دیپلمات ایرانی را در لیست تحریم قرار داد، بارها، ایران، فرهنگ ایران و مقامات ایرانی را تحقیر و تحریم کرد. دولت ترامپ، درآمد ارزی ایران را به طرز بی سابقه‌ای کاهش داد، فعالیتهای برون مرزی ایران را به شکل قابل توجهی محدود کرد، به اسرائیل، آزادی عمل کامل در مقابله با ایران داد و این کشور، بارها تاسیسات و نفرات ایران در سوریه را مورد هدف قرار داد بدون آنکه نگران عواقب اقدامات خود باشد.


ترامپ، کانالهای مالی گروه‌های مقاومت منطقه، بالهای امنیتی ایران، را تقریبا مسدود و مشکلات زیادی برای آنها ایجاد نمود.

او، اسرائیل را از دشمن اول اعراب به شریک اصلی آنها در منطقه تبدیل و با افزایش سطح تنش در خلیج فارس، ایران را به عنوان تهدید اصلی کشورهای عربی جا زد. در زمانی که ایران تحت تحریم شدید بود، قراردادهای میلیارد دلاری را با کشورهای عربی امضا و فرصتهای سرمایه‌گذاری زیادی برای این کشورها به وجود آورد(حجم سرمایه گذاری خارجی در عربستان طی ۶ سال اخیر، ۲۰ برابر شده است)


این اقدامات، شاید نشانی از شکست ترامپ نباشد و اما قطعا گواهی بر پیروزی ما هم نیست!

مسئله اصلی اما این است که تعریف شکست از نظر ما چیست؟ آیا طی این مدت ما به اهداف خود دست یافته‌ایم؟


اصلا ما هدف مشخصی طی این مدت داشته‌ایم که با آن، پیروزی یا شکست خود را ارزیابی کنیم؟


در این مدت دستاورد مادی و معنوی کشور ما چه بوده که به اتکای آن، ادعای پیروزی کنیم؟

مسئولان سیاسی و نظامی کشور ما به اشتباه، شکست ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری را نتیجه مقاومت ملت ایران می‌دانند درحالیکه بخاطر فشار کمرشکن تحریم، مردم، حاکمیت و جامعه ما دچار زخمهای عمیقی شدند. یادمان باشد که طی این سه سال، در هر سال یک خیزش اجتماعی رخ داده و علاوه بر تلفات اجتماعی و اقتصادی، تلفات انسانی زیادی را نیز تحمل کردیم.

تحریم، تلفات پیدا و پنهان و خرد و‌ کلانی دارد که غیرقابل بازگشت است، به همین دلیل است که کشورها همواره تلاش میکنند تحت تحریم‌ قرار نگیرند نه آنکه در برابر تحریم، مقاومت کنند. مضافاً اینکه فشار اصلی تحریم‌، بر گرده‌ی قشرهای مختلف جامعه بوده هست و نه مسئولان. در شرایط تحریم، هیچ مسئولی، بیکار نمی‌شود و حقوق هیچ مدیری، کاهش پیدا نمی‌کند اما تک تک آحاد جامعه، روزانه با تحریم، دست و پنجه نرم می‌کنند. از این رو ادعای شکست یا پیروزی ترامپ را باید مردم باید اعلام کنند نه مسئولان.

تحریم، حتی برای نیروهای تمامیت خواه، برکت هم محسوب می‌شود چرا که هر چقدر سفره مردم کوچکتر گردد، محدوده فعالیتها سیاسی و اقتصادی آنها وسیع‌تر خواهد شد از این رو شعار مقابله با تحریم و عبور از تبعات تحریم از طرف ایشان، چندان عجیب نیست.

اما آنچه سفره‌ی مردم به ما نشان می‌دهد، آنچه خشم اجتماعی مردم در جامعه، عیان میکند، آنچه در نظرات مردم در شبکه‌های اجتماعی منعکس می‌شود، نشانی از پیروزی مردم ایران وجود ندارد.

✍️ دیدگاه شما 🙏