لطفا آشغال ها را زیر تخت نریزید / یادداشت

✍️وحید اشتری

به آقای آملی تعدی نباید کرد؟ مگر به خود طبری کسی حق دارد تعدی بکند؟ به حسین فریدون چطور؟ آیا به زنده یا مرده قاضی منصوری حق تعدی داریم؟ به سایر مفسدان و متهمان دادگاهها چه؟
رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام که هیچ مگر به اراذل و اوباش زورگیر کسی حق تعدی دارد و می‌تواند قبل از تشکیل دادگاه مانند آن کاری که آقای آملی کرد برای شان حکم اعدام صادر کند؟

خرس خاله‌هایی که می‌خواهند با این بدیهیات مورد اشاره در سخنرانی رهبری و با تعریف و تمجیدهای کلی از تمام مسئولین که در دوره‌های مختلف رویه است، سوالات بنیادین جامعه از افتضاحات مدیریتی و عملکردها و کارنامه‌ها را پاک کنند می‌فهمند دارند چه پیامی مخابره می‌کنند؟

“در طول این مدت هیچ موردی را سراغ نداریم که ایشان برای خودش از انقلاب یک اندوخته‌ای درست کرده باشد.” این جملات تعریف و تمیجید از آقای هاشمی متعلق به نماز جمعه تاریخی ۲۹ خرداد ۸۸ رهبری در واکنش مستقیم به مناظرات انتخابات است‌. بعدش ما چکار کردیم؟ سوالات‌مان از استوانه نظام را قورت دادیم؟
چند جمله قبل‌تر که از مسئولان سابق “به طور خاص از آقای هاشمی رفسنجانی، از آقای ناطق نوری من لازم است اسم بیاورم و باید بگویم. البته این آقایان را کسی متهم به فساد مالی نکرده؛ حالا در مورد بستگان و کسان،…” گفته شد آیا سوالات ما در مورد زندگی این بزرگواران ته کشید؟
“امروز دولتی داریم که یکى از محبوب‏ترین دولت‏ها بعد از مشروطه تا امروز است؛ در طول این صد سال” آن روزها که آقای احمدی نژاد معجزه هزاره سوم بود و بخاطر چنین تعابیری از رهبری که از آن چماق ساخته می‌شد برای زدن بر سر آنهمه سوال عدالتخواهان در مورد برنامه‌ها و عملکرد دولت آیا یک قدم عقب نشینی و قورت دادن سوال منطقی بود؟

وقتی ما یقین کرده بودیم کشور با یک توافق فاجعه بار در یک مسیر بی بازگشت قرار گرفته و چند سال آینده بحران در پیش خواهد بود عباراتی چون “امین و غیور و کاردان” و “بچه های انقلاب” چقدر توانست لکنت روی زبان ما بیندازد؟
چند تا دیگر از این مثالها بزنم. این محافظه‌کاران دیگر چه بلایی بودند که نازل شدند و با چند تا جمله، ماله ها را از غلاف بیرون می‌کشند و تشت آب تطهیرشان را هول هولکی روی سر مسئولین متهم چپه می‌کنند و هرکسی بگوید عقل‌های تان را نخورید با چماق تکفیر ضدیت با ولایت فقیه خفه‌اش می‌کنند.

بالاخره در همین پرونده‌ باز دادگاه طبری و خروار خروار ابهام و سوال در ذهن مردم از لایه‌های فساد در کشور و نقش مسئولان بالا دستی مگر می شود با بخشنامه و توبیخ‌ و حکومت نظامی رسانه‌ای، سرو ته ماجرا را جمع کرد؟
وقتی در نظام اسلامی، دقیقا همپای یک یهودی، امیرالمومنین باید برود در دادگاه و در دفاع از ادعایش شاهد بیاورد خب به طریق اولی آقای آملی هم مثل همه متهمان دیگر باید در دادگاه حاضر شود و از خودش در برابر اتهامات و قصورها دفاع کند و به سوالات پاسخ بدهد. آیا چنین جملات کلی‌ای می‌تواند سند تطهیر کسی بشود؟ سوالات که خیلی روشن است.

بالاخره وقتی شایعاتی در مورد ارتباط متهمان حاضر در دادگاه با منابع مالی حوزه علمیه‌ ایشان مطرح است آیا راهکاری وجود دارد جز اینکه آقای آملی منابع مالی ساخت حوزه را شفاف اعلام کند؟
یا وقتی ایشان به رفتارهای فامیلی و خانوادگی متهم است راهی هست جز اینکه دقیقا توضیح دهد برای چند ده هکتار زمین خواری داداش جواد در ورامین و حفر چاههای عمیق جهت پرورش شتر و آنهمه شکایات روستائیان و خالی السکنه شدن روستاها چندتا پرونده قضائی در چند تا شعبه تشکیل داده است؟
آقای آملی نباید توضیح دهد قاضی منصوری که از دهه هشتاد در پرونده‌های مهم زمین‌خواری مثل کلاک سهیم بود چطور رییس دادسرای ویژه مبارزه با زمین‌خواری شد؟ همین قاضی منصوری چطور مامور ویژه رسیدگی به پرونده فاضل لاریجانی شد و کلا از اتهامات مبرایش کرد.

مگر سوال از آقای آملی یکی دو تاست. مگر تنها لکه سیاه پرونده‌اش طبری است که بپرسیم کدام قاضی و در کدام محکمه اتهامات را رسیدگی کرد و احراز نشد؟ آیا کسی هست اوضاع دادسرای رسانه و پابند زدن و انفرادی‌ برای یک کامنت در یک وبلاگ را یادش رفته باشد؟
مگر می‌شود رسانه‌ها را منع کرد که به بهانه گلایه رهبری از ابهامات فراوان در مورد دانشگاه و کتابخانه و شهرک چند ده هکتاری که آقای آملی دارد در جنوب قم می‌سازد سوال نپرسند؟ این دیگر چجور خرج کردنی از رهبری برای هول دادن مفاسد زیر عبای ایشان است. این چه جور مصونیت تراشی است؟ چه عادتی است نواصولگراها دارند که به جای تمیز کردن اتاق، آت و آشغال ها را می‌ریزند زیر تخت.

✍️ دیدگاه شما 🙏